Eleştiriye tahammül

[AtaKan]

Tuna KİREMİTÇİ

Yazara ulaşmak için : tkiremitci@gazetevatan.com

ELEŞTİRİYE TAHAMMÜL

Çağan Irmak’ın sevdiğim bir sözü var: “Eleştiriye tahammül etmeyeceksen, bu işleri yapmayacaksın...”

Onun “Ulak” filmi hakkında yazdığım eleştiri yazısından sonra beni aramış, teşekkür etmişti.

Bense utanıp sıkılmıştım...

Film çekmek gibi zahmetli bir işi köşe yazısında eleştirmek insafsızlık değil miydi?

“Ona bakarsan her iş zahmetli” demişti Çağan: “Roman yazmak daha mı kolay?”

Arkadaşlarımdan ders almayı çok severim. O gün de Çağan’dan çok önemli bir ders aldım.

Asıl insafsızlık, hem yaptığınız işin kitlelere ulaşmasını istemek hem de herkesin alkışlamasını beklemek.

Nereden baksanız çocukça...

Bir kere eşyanın tabiatına aykırı...

Bugün Hemingway’i ya da Orson Welles’i bile eleştirenler yok mu? Biz kimiz ki eleştiriye tahammülsüz oluyoruz?



***


Yeni romanım dolayısıyla geçen hafta Oylum Talu’nun programına katıldım.

Oylum Hanım dedi ki: “Her yaptığı iş eleştirilen birisi olmak yorucu değil mi?”

Çağan’dan öğrendiğim şeyi söyledim hemen: “Eleştiriye tahammül edemeyeceksek bu işleri hiç yapmayalım.”

Öyle ya: Kitap yazmayalım, film

çekmeyelim, şarkı söylemeyelim, heykel yontmayalım o zaman.


***


Bütün ömrüm maddi ve manevi zorluklarla geçti. Buna rağmen nedense kıskanılan biri oldum...

Bu yüzden iftira attılar, karalamaya çalıştılar, bel altından vurmak için vicdansızca şeyler yaptılar (değil mi Serdar?).

Hatta bir ara en yakınıma sokulmuş olanın bile iftirasına uğradım (değil mi Selahattin?).

Neyse ki bizim kıskançlığımızdan ya da üç kuruşluk önyargılarımızdan asude, ilahi bir adalet var evrende.

Biz ona “zaman” diyoruz.

Her şeyin asıl değerine o karar veriyor. Yani neyin kalıcı neyin geçici olduğuna...

Eğer işimizi hakkıyla becerebilirsek, gelecek kuşaklar değerini bilecek. Er ya da geç...

Biz romancılar, bununla avunabiliyoruz. Başbakan’ınsa böyle bir şansı yok.

Düşünüyorum da, eleştiriye tahammülsüz olması belki de bu yüzden.

[Burc]

paylasim icin tskler.